I need some inspiration!

خدایا چقدر زندگیم سخت شده...

روزی خواهم مرد با سینهای پر از حسرت...

دوستت دارم، این خودش صد پست است. باور کن

ای بغض، چقدر برای من آشنایی! جنست را میشناسم، بافتت را میدانم. در هر کجا، در هر زمان، در هر شخص ...

ای عشق، چقدر مخاطرهآمیزی...

دیشب از شدت درد بیدار شدم. اما این درد، نه یک درد جدید، که آشنا بود؛ جای خالی تو بود در زندگی که هیچ هیجانی ندارد ... هنوز قلبم میتپد برای تو!

من در لفافه مینویسم و تو با کنایه. من معمولی مینویسم و تو شاعرانه! چه میشود کرد؟! هعی! امیدوارم یک همبستگی وجود داشته باشد بین کنایه تو و لفافه من!